Przypominamy, że już tylko do 21 czerwca trwa nasz bociani konkurs dla dzieci w wieku 3-10 lat.
Zwycięzcy zabawy zostaną ogłoszeni jeszcze przed końcem roku szkolnego. Zestawy atrakcyjnych nagród przygotowano dla najlepszych 20 grup przedszkolnych, 20 grup szkolnych oraz 50 dzieci zgłoszonych indywidualnie przez rodziców
Zapraszamy raz jeszcze do zapoznania się z książeczką "Lecą boćki…" i wzięcia udziału w kreatywnym wyzwaniu przygotowania wraz z dziećmi prac inspirowanych historią o życiu i ochronie bocianów białych w Polsce.
Konkurs w 100% realizowany jest zdalnie i dzieci świetnie radzą sobie w przesyłaniu swoich prac.
Rysunek, wycinanka, kolaż, zdjęcie, recytacja wiersza, czy zaśpiewanie piosenki - możliwości jest mnóstwo. Przekonajcie się Państwo sami jak już dzieci z całej Polski odpowiedziały wyzwaniu:
Dzień dobry,
Wszyscy znamy bajkę o Czerwonym Kapturku. Jej motyw został wykorzystany w kampanii przeciw wykluczeniu społecznemu osób z niepełnosprawnością. Celem jej jest uświadomienie wartości i radości z niesienia pomocy. Dlatego osoby niepełnosprawne z Gdyni podjęły inicjatywę wspierania dzieci w wieku przedszkolnym, by te mogły przekonać się, że na drodze do realizacji prawdziwych marzeń nic nie może być przeszkodą.
W poniedziałek 1 czerwca sklep internetowy Maludas.pl ogłosił konkurs „Moje Przedszkole”. Nagrodami w nim są bony zakupowe do zrealizowania w sklepie.
W kategorii – przedszkole będą przyznane następujące nagrody:
•Idealne przedszkole (I miejsce) – bon o wartości 1000 zł,
•Wymarzone przedszkole (II miejsce) – bon o wartości 800 zł,
•Przedszkole jak z bajki (III miejsce) – bon o wartości 500 zł.
Bon zostanie przesłany drogą e-mailową na wskazany adres w formularzu zgłoszeniowym.
Ponadto, dla dzieci, które chciałyby indywidualnie wziąć udział w konkursie, przygotowano osobną kategorię.
W kategorii indywidualnej wyłonieni zostaną:
•Zacny Mistrz (I miejsce) – bon o wartości 500 zł,
•Prawdziwy artysta (II miejsce) – bon o wartości 300 zł,
•Człowiek sztuki (III miejsce) - bon o wartości 200 zł.
Liczba zgłoszeń
•Każde Przedszkole może zgłosić maksymalnie dziesięć (10) prac.
•W przypadku kategorii indywidualnej Rodzice mogą zgłosić ilość prac tożsamą z liczbą dzieci uczęszczających do przedszkola.
Ostatnie miesiące z pewnością nie były łatwe dla nauczycieli, rodziców i przede wszystkim dzieci, szczególnie tych, które po raz pierwszy w roku szkolny 2019/2020 rozpoczęły uczęszczać do przedszkola.
Sklep Maludas.pl zaprasza najmłodszych do wspólnej zabawy. Czas spędzony nad przygotowaniem prac konkursowych będzie z pewnością szansą na pogłębienie więzi oraz kreatywności wśród maluchów.
Wykonane prace należy przesłać na adres konkurs@maludas24.pl w formacie .jpg lub .png do 22 czerwca. Ogłoszenie wyników konkursu nastąpi 24 czerwca. W lipcu na stronie www.maludas.pl nastąpi otwarcie wystawy online z najciekawszymi rysunkami.
Wszystkie informacje można znaleźć na stronie www.maludas.pl w zakładce KONKURS.
Opis zadania:
Zadanie konkursowe polega na stworzeniu pracy dowolną techniką pracy plastycznej pt. „Moje przedszkole”. Można przedstawić wspólny wyjazd, wyjście do kina, na spacer do parku, czy akademię przygotowaną pod okiem opiekunów – w zasadzie każdą wspólną aktywność. Zapraszamy do namalowania swojego przedszkola, placu zabaw, czy nawet widoku z okna sali. Zapoznamy się z każdą pracą.
Prace konkursowe oceni Komisja Konkursowa, której przewodniczy Katarzyna Cerazy, autorka ilustracji do serii książek o Panu Pierdziołce, pokochanej przez wiele dzieci.
2. Uwaga! Nieznajome zwierzę! – porozmawiajcie z rodzicami o różnych sytuacjach związanych ze zwierzętami.
Podpowiedzią są zamieszczone pytania.
- Jak mogą zachowywać się zwierzęta, np.: spotkane na ulicy, na podwórku, w parku?
- O czym należy pamiętać, kiedy spotkamy gdzieś nieznajome zwierzę, np.: psa?
- Jak powinniśmy się zachować, gdy podczas spaceru widzimy za ogrodzeniem psa?
- Jak powinniśmy się zachować, gdy podczas pobytu w zoo oglądamy zwierzęta na wybiegu, np.: słonia, żyrafę, lwa, foki? Pamiętajcie o takich zasadach zachowania podczas spotkania z nieznanymi zwierzętami, np.: - trzymamy ręce z dala od ogrodzenia, za którym jest pies; - stoimy spokojnie i bez ruchu, gdy pies nas wącha; - gdy pies na nas skacze, zwijamy się w kłębuszek (głowę chowamy, ręce przyciągamy do tułowia, kciuki chowamy w pięści, pięści przyciskamy do uszu); - nigdy nie dotykamy nieznajomych i nieznanych zwierząt; gdy chcemy pogłaskać np.: psa, zawsze musimy zapytać o pozwolenie jego właściciela; - w zoo stoimy w wyznaczonych miejscach.
3. Jak zachować się w przypadku kontaktu z obcym psem? Obejrzyjcie film edukacyjny.
4. Pamiętacie ,,pozycję żółwia" którą należy przyjąć, gdy atakuje pies? Poćwiczcie ją w domu.
5. „Pies” – zabawa ruchowa z elementem czworakowania. Naśladujemy chodzenie psa. Możecie wykorzystać do tego piosenkę „Domowa piosenka”:
6. „Wesoły pies” – praca plastyczna. Wydzieramy lub wycinamy dwa prostokąty (tektura, papier pakowy, papier z kolorowych czasopism itp). Jeden prostokąt, to tułów psa, drugi – jego głowa. Naklejamy dwa prostokąty na kartę papieru tak, by powstał pies. Dorysowujecie lub doklejacie szczegóły: łapy, uszy, ogon, nos, oczy, obroże, właściciela ze smyczą itp. A może macie inny pomysł na wykonanie psa? Poproście rodziców o zrobienie zdjęć Waszej pracy.
7. Zabawa dydaktyczna: „O jakiej liczbie myślę?”
- Ile łap ma pies?
- Ile oczu ma kot?
- Ile ogonów ma małpa?
- Ile osób mieszka w Waszym mieszkaniu?
- Ile okien jest w Waszym mieszkaniu?
Zadania dla chętnych:
6-latki: str. 37b - zaznaczanie odpowiednich obrazków, otaczanie pętlą.
5-latki: str 29a,b - umieszczanie zwierząt w odpowiednich środowiskach.
Czwartek 11.06. - Groźni mieszkańcy polskich lasów.
1. Ćwiczenia poranne:
2. Na planszy umieszczono zwierzęta żyjące nasze lasy. Spróbujcie rozpoznać jak najwięcej z nich. Zastanówcie się, które z tych zwierząt są drapieżnikami, a które są roślinożerne.
3. Pamiętacie jak należy zachowywać się w lesie?
4. Zwierzęta leśne – ciekawostki i wiadomości, które warto przekazać dzieciom:
- lisy to prawdziwe śpiochy – przesypiają nawet dziesięć godzin dziennie;
jak na leśne zwierzęta lisy bardzo często odwiedzają miasta – nad ranem, na drogach biega ich naprawdę sporo. Lisy to niezłe leniuszki – często unikają kopania własnych nor, zajmując nory borsucze (śpią wraz z borsukami lub przeganiają je!)
- w sen zimowy zapada nie tylko niedźwiedź, ale i borsuk oraz jeż;
- wiewiórka nie hibernuje, wbrew ogólnemu przekonaniu – spędza wiele czasu w dziupli, gdy jest mroźno, nie chcąc wychodzić, przysypia, ale nie jest to klasyczny “sen zimowy”. Wiewiórki to małe sklerotyczki – często zapominają, gdzie zakopały orzechy, ale… dzięki temu zasiewają nowe drzewa!
- naturalnym pożywieniem jeży nie są jabłka;
- zimą ptaki migrują do innych, cieplejszych krajów, są jednak też ptaki, które przylatują do nas – np. gil, sowa śnieżna;
- ptaki migrując wykorzystują wrażliwość na pole magnetyczne – niczym magnes w kompasie potrafią “wyczuć” gdzie jest północ, a co za tym idzie, wiedzą w którym kierunku zmierzać odlatując do ciepłych krajów.
5. Pobawcie się z rodzinom w dobrze Wam znaną zabawę ,,Stary niedźwiedź mocno śpi".
6. Co to za zwierzęta, spróbujcie rozpoznać ich cienie.
Zadania dla chętnych:
6-latki: str. 37a - odnalezienie ukrytych zwierząt, 38b - kącik grafomotoryczny,
5-latki: str. 32 - rysowanie po śladzie, zwierzęta aktywne w nocy.
2. Zabawa ruchowo-naśladowcza - pokazywanie zwierząt za pomocą ruchu. Rodzic wymienia dowolne zwierzę, dziecko naśladuje jego ruchy: latanie, pełzanie, pływanie, bieganie itp.
3. Posłuchajcie wiersza ,,Tylko raz" M. Buczkówny. Wymieńcie zwierzęta występujące w wierszu, powiedzcie gdzie można je spotkać i jakie jest ich wspólne marzenie.
4. Zwierzęta chronione w Polsce - rozmowa na postawie ilustracji. Omawiamy z dzieckiem, jakie zwierzęta występują w Polsce, rozpoznawanie i nazywanie zwierząt na ilustracji. Dziecko zgaduje nazwy pokazywanych przez rodzica zwierząt. Wyjaśniamy, które zwierzęta żyją w lasach, górach, czy nad rzekami. Dzielimy nazwy zwierząt na sylaby. Określamy ilość sylab.
5. Parki Narodowe to miejsca, w których występuje cenna i piękna przyroda, drzewa, rośliny, ale także chronione gatunki zwierząt, czyli takie, których jest mało i staramy się chronić je przed wyginięciem. W Polsce jest wiele parków narodowych. Rodzic pokazuje miejsca, w których znajdują się parki na poniższej mapie. Opowiadamy, że każdy park ma swoje logo, czyli znaczek, na którym najczęściej znajduje się zwierzę, charakterystyczne dla tego parku narodowego. Dziecko próbuje rozpoznać i nazwać zwierzęta na logach parków. Pytamy, które logo podoba mu się najbardziej i prosimy, żeby uzasadnił swój wybór.
6. „Zabawa z liczbami” - na oddzielnych kartkach zapisujemy liczby od 1 do 10, obok liczby rysujemy odpowiednią ilość kropek. Zadaniem dziecka jest ułożyć kartki na podłodze w odpowiedniej kolejności, następnie policzyć od 1 do 10 wskazując kolejne kartki.
Zadania dla chętnych:
6-latki: str. 36a, b - analiza i synteza, pisanie po śladzie, czytanie.
5-latki: str. 31a,b - łączenie symboli, rysowanie po śladzie.
4-latki: str. 45 - opowiadanie o obrazku, przeliczanie w zakresie 10.
3-latki: nazywanie zwierząt, przeliczanie.
2. Porządkujemy zoo. Rodzic podaję nazwę zwierzęcia mieszkającego w zoo, dzieci młodsze dzielą nazwę na sylaby, starsze wyodrębniają głoskę na początku i na końcu wyrazu a 6-latki głoskują np.: małpa, zebra, papuga, wilk.
3. Mapa świata.
Spójrzcie na mapę świata, powtórzcie za rodzicami nazwy kontynentów. Odszukajcie na mapie Afrykę, spójrzcie jakie zwierzęta tam mieszkają. Czy znacie ich nazwy?
Posłuchajcie teraz o najbardziej niebezpiecznych zwierzętach, które nazwano ,,Wielką Piątką Afryki".
Wielka piątka Afryki (ang. The Big Five of Africa) to określenie obejmujące pięć gatunków dużych ssaków, zamieszkujących Afrykę: afrykańskiego słonia sawannowego, nosorożca czarnego, lwa, bawołu afrykańskiego i lamparta. Zwierzęta te tradycyjnie uważane są za najgroźniejsze na kontynencie, co jednak nie odpowiada w pełni prawdzie, jako że najwięcej osób w Afryce zabijają niezaliczone do wielkiej piątki hipopotamy.
Termin został wymyślony i wprowadzony przez myśliwych polujących na grubą zwierzynę w Afryce. Obecnie jest powszechnie stosowany w przewodnikach turystycznych i przyrodniczych opisujących zwierzęta afrykańskie i safari. Głównym kryterium wyboru gatunków nie były osiągane rozmiary, lecz stopień trudności i ryzyka związanego z ich upolowaniem. Zwierzęta Wielkiej Piątki znane są ze swej waleczności, zwłaszcza kiedy bronią swych młodych lub kiedy zostaną zranione. Cała piątka należy do najbardziej niebezpiecznych zwierząt świata.
Lampart -
Bawół afrykański
Słoń afrykański
Lew
Nosorożec czarny
3. Pora na zagadki słuchowe:
4. ,,Zoo" masażyk do fragmentu wiersza Bolesława Kołodziejskiego
Zoo
Tutaj w zoo jest wesoło, (masujemy plecy otwartymi dłońmi)
tutaj małpki skaczą w koło, (wykonujemy ruchy naśladujące ruchy po okręgu)
tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskamy płaskimi dłońmi)
w wodzie złote rybki chlapią. (muskamy raz jedną, raz drugą ręką)
5. Przyjrzyjcie się ilustracji.
Na podstawie ilustracji i Waszej wiedzy odpowiedzcie na pytania:
a) Które zwierzę lubi skakać po drzewach? (małpa)
b) Które zwierzę ma długą trąbę i duże uszy? (słoń)
c) Które z tych zwierząt ma najdłuższą szyje? (żyrafa)
d) Które z tych zwierząt na obrazku jest najbardziej kolorowe? (papuga)
e) Które zwierzę ma paski? (zebra, tygrys)
f) Które ze zwierząt głośno ryczy i ma grzywę? (lew)
6. Na koniec zajęć zapraszam Was w podróż do zoo.
Zadania dla chętnych:
6-latki: str 35a, b - czytanie, dopasowywanie, podawanie nazw, pisanie po śladzie, ćwiczenia artykulacyjne.
5-latki: str. 30a,b - orientacja na katce papieru, łączenie zwierząt z ich pokryciem ciała.
4-latki: str. 44 porządkowanie zwierząt, rysowanie brakujących elementów, rysowanie po śladzie
Dla wszystkich chętnych. Pololorujcie lub wyklejcie papugę.
1. Witajcie w nowym tygodniu. Zapraszam na poranną gimnastykę:
2. Wysłuchajcie opowiadania Macieja Bennewicza. Spróbujcie zapamiętać czym różni się osa od pszczoły, jakie zwierzęta mają podobny kolor skóry, dlaczego konie noszą takie dziwne nazwy?
Zwierzęta małe i duże
Maciej Bennewicz
– Osa! – Ada zaczęła nerwowo machać rękami, żeby odgonić owada.
– To nie jest osa, tylko pszczoła – stwierdziła spokojnie babcia. – Przestań machać, to spokojnie odleci i nic ci nie zrobi. A jak machasz, to możesz ją tylko zdenerwować. Pomyśli, że chcesz jej zrobić krzywdę.
– Skąd wiesz, babciu, że to pszczoła? – spytała Ada.
– Mój tata był pszczelarzem, a teraz mój brat, Stanisław, również zajmuje się pszczelarstwem. Całe dzieciństwo mieszkaliśmy z pszczołami. Osy są dłuższe i jaśniejsze od pszczół. A pszczółki są krępe, grubiutkie i ciemne. Mają też więcej brązowych włosków. Pewnie szukała tutaj pyłku kwiatów. Pszczoły rzadko kogoś żądlą bez powodu, to bardzo pożyteczne owady.
– Wiem, babciu, robią miód – stwierdziła Ada.
– Tak, aniołku. – Babcia czasem w ten miły sposób zwracała się do Ady. – Pszczoły wytwarzają miód z pyłku kwiatów. Muszą się dużo napracować, żeby zebrać zapasy. Jeden słoiczek miodu to praca setek pszczół.
– Babciu, a skąd pszczoły wiedzą, dokąd mają lecieć po ten pyłek, z którego robią miód – spytał Adam. – Przecież nie potrafią mówić. Nie mogą spytać o drogę, nie mają też map ani nawigacji.
– Pszczoły wylatują z ula na zwiad. Jeśli któraś z nich znajdzie pole pełne smakowitego pyłku kwiatowego, na przykład kwitnącego rzepaku, lub aleję lip, wówczas zbiera pyłek i wraca do ula. Na miejscu informuje pozostałe pszczoły w ich specjalnym, tajemniczym języku.
– W tajemniczym języku? – zdziwił się Adam.
– Tak – przytaknęła babcia. – Pszczółka tańczy i w ten sposób pokazuje innym pszczołom, którędy lecieć na pole obfite w pyłek, jak jest daleko i jakie znaki po drodze wskażą właściwy kierunek.
– Tańczy? – powtórzyła Ada.
– Tak jest, macha skrzydełkami, wykonuje specjalne kroki i to jest tajemnicza mowa pszczół. Inne się przyglądają, a potem, żeby zapamiętać trasę, naśladują ruchy mądrej przewodniczki. I już kilka chwil później pole jest pełne pszczół, które zbierają pyłek. Pszczoły przenoszą pyłek z kwiatu na kwiat, dzięki czemu zapylają kwiaty, a te mogą potem zmieni się w owoce.
– A przy okazji z pyłku powstaje miód – dodała Ada.
– Znakomicie – pochwaliła ją babcia.
– Pszczoła jest prawie takiego samego koloru jak żyrafa – stwierdził Adam, który przeglądał właśnie książkę o zwierzętach. – Czy żyrafy też zapylają kwiaty? – Chłopiec wskazał fotografię, na której długi język żyrafy dotykał liści na wysokim drzewie.
– Nie, syneczku – odpowiedziała babcia, która była biologiem, dlatego znała się na zwierzętach jak nikt w rodzinie. – Żyrafy jedzą liście. Muszą szybko obgryźć jedno drzewo akacji, gdyż ta roślina potrafi ostrzegać inne w pobliżu przed intruzami.
– Babciu, w jaki sposób akacje ostrzegają się nawzajem? – spytała Ada.
– Po kilku minutach obgryzania sok w liściach robi się gorzki i przestaje żyrafom smakować. Dzięki temu akacja traci tylko trochę liści. Gdyby nie ten ochronny zabieg, mogłaby stracić ich zbyt wiele i nie przeżyć. Jednak dzięki mechanizmowi obronnemu chroni siebie i inne drzewa w pobliżu, które na sygnał także gorzknieją.
– Bardzo mądre te akacje – stwierdziła Ada.
– Ciekawe, czy na świecie są jeszcze inne zwierzęta w podobnym kolorze jak pszczoły i żyrafy – zamyślił się Adam.
– Nie mówi się „w kolorze” tylko w podobnym umaszczeniu, prawda, babciu? – Ada zrobiła mądrą minę. Adam wzruszył ramionami i ostentacyjnie odwrócił się, zakrywając książkę.
– Można mówić, jak się chce – żachnął się.
– Zamiast się kłócić i robić sobie przykrość, poszukajcie zwierząt podobnych do pszczół, czyli żółto-pomarańczowo-brązowych – zarządziła babcia. Pogłaskała Adama po głowie i poprosiła o przyniesienie kilku książek. Po chwili na stole pojawiły się zdjęcia i rysunki tygrysa, szerszenia, kota domowego, psa, kameleona i konia.
– Co do słowa „umaszczenie” to prawda, tak się mówi – stwierdziła babcia. – Kolor zwierzęcia to inaczej jego umaszczenie. Hodowcy koni nazywają w bardzo ciekawy sposób różne kolory, czyli umaszczenia tych zwierząt. Na przykład koń, który wydał się wam podobny do pszczoły, nosi nazwę srokacz albo inaczej koń maści srokatej. Adam wstał i po chwili przyniósł kolejną książkę, tym razem z fotografiami koni.
– Naucz nas, babciu, maści koni – zaproponował i wskazał palcem jasnobrązowego konia z ciemnobrązową grzywą.
– To koń gniady – odpowiedziała babcia, poprawiając okulary.
Adam przerzucił kilka kartek i w końcu jego palec trafił na szarobiałego konia w czarnobrązowe ciapki.
– Wygląda jak lody straciatella – ucieszyła się Ada. – Uwielbiam ten smak.
– To jest maść taranta albo tarantowata – stwierdziła babcia.
Adam wskazał czarnego konia. – To koń kary – odpowiedział babcia.
– Ten ma granatowy połysk, więc mówi się o nim koń kruczy, bo ma umaszczenie podobne do tego ptaka. U koni mówimy o umaszczeniu, u ptaków – o upierzeniu.
– A kruki, babciu, co to za ptaki? – spytała Ada.
– Kruki żyją bardzo długo. Najstarszy żył ponoć w Londynie na zamku Tower. Miał 44 lata. Kruki łączą się w pary na całe życie. Potrafią bronić swego terytorium i są wszystkożerne, czyli jedzą, co im do dzioba wpadnie. – Babcia zaśmiała się i wyciągnęła z szafki herbatniki.
– Super, znamy już cztery umaszczenia koni! – Adam aż klasnął w ręce z radości. – Srokacz, gniady, taranta i kary.
– Oraz zwyczaje pszczół, żyraf i kruków – uzupełniła Ada.
– Proponuję małe powtórzenie. Wydrukujemy czarno-białe rysunki koni, a wy pokolorujecie je zgodnie z poznanym umaszczeniem.
– Super! – ucieszyły się dzieciaki.
– Babciu, a można narysować srebrnego konia – spytała Ada. – Takiego jak jednorożec?
– Oczywiście, że tak, koń o srebrnym umaszczeniu to maść siwa lub biała, a lekko kremowa to jeleniowata.
Spróbujcie odpowiedzieć na pytania:
O jakich zwierzętach opowiadała babcia?
Czy zapamiętaliście, czym różni się pszczoła od osy?
Skąd pszczoły wiedzą, gdzie mają lecieć po pyłek kwiatowy?
Jak myślicie, czy takie naśladowanie ruchów pszczoły jest proste?
Jakie inne zwierzęta mają „kolor” podobny do pszczół?
Czy wiecie dlaczego zwierzęta mają paski? (Paski służą za kamuflaż i zapewniają ochronę przed drapieżnikami. Pomagają też regulować temperaturę ciała –czarne paski pochłaniają ciepło, a jasne je oddają).
2. Odgłosy zwierząt. Zamknijcie oczy i posłuchajcie odgłosów wydawanych przez zwierzęta, czy je rozpoznajecie?
3. Jak wygląda znak odejmowania?
Spróbujcie pokazać za pomocą różnych części ciała. Napiszcie znak odejmowania w powiertzu i na dywanie.
4. Wykonanie pracy plastycznej "Żółw" lub "Rybka"
Rybka- papierowy talerzyk lub koło z bloku technicznego malujemy farbą. Tworzymy łuski z bibuły lub kolorowego papieru, może to być też brokat żelowy. Dorysowujemy oczy i uśmiech. Z papieru kolorowego złożonego w harmonijkę tworzymy ogon, który doczepiamy do korpusu.
Żółw - Papierowy talerzyk lub koło z bloku technicznego malujemy na brązowo. Wycinamy nogi i głowę, doczepiamy od spodu klejem lub zszywaczem( tu pomaga Rodzic) . Dorysowujemy oczy. Skorupę można ozdobić kawałkami zielonej i żółtej bibuły.
Zadania dodatkowe:
Czytamy wspólnie dziecko obrazek, rodzic wyrazy:
6-latki: str. 34a – przeliczanie zwierząt, zapisywanie odejmowania; 34b – wykluczanie ze zbioru, odszukiwanie zwierzęcia, które nie pasuje do pozostałych. Rysowanie zwierzęcia zgodnie z instrukcją.
5-latki: str. 28a,b - rysowanie drogi mrówki, dokańczanie i kolorowanie rysunków.
4-latki: str. 43 - rozpoznawanie zwierząt, rysowanie po śladzie.
3-latki: str. 36 - wyklejanie tygrysa
